بازگشت به بانک اطلاعات پایان نامه ها

شماره دانشجویی : 940519537
نام و نام خانوادگي : مجید نوروزی
عنوان پایان نامه : شیوه‌های هدایت بازیگر با نگرش ناظر بر آثار پیتر بروک، منوشکین و یرژی گرتوفسکی
دانشكده : دانشکده هنر
گروه تحصيلي : نمايش
رشته/گرایش تحصيلي : نمايش - كارگرداني
مقطع تحصيلي : کارشناسی ارشد
استاد راهنما (استاد مدعو) : ,
ابوالفضل دژاکام
استاد مشاور (استاد مشاور مدعو) : ,
میرعلیرضا دریابیگی
چكيده : این پژوهش با تکیه بر اصول سه کارگردان بزرگ تئاتر در شکل دادن و تدوین بازیگری نوین به بررسی آثار آنها پرداخته است. این تحقیق در پنج فصل سعی در بررسی و تحلیل آثار سه کارگردان یاد شده در شیوه های هدایت بازیگر داشت و رویکردهای اینها به مسئله بازیگری را مورد واکاوی قرار داد. در فصل اول این پژوهش علاوه بر بیان مسئله، به اهداف و سوالات تحقیق اشاره شد. گفته شد که نه تنها شناختن و آگاهی یافتن از شخصیت فیلم، بازیگر را به سمت عمل هدایت نمی‌کند، بلکه او را از جریان خلاقه ی بازیگری نیز دور می سازد. بر همین اساس در سوالات پژوهش پی ریزی شد که چطور می توان کیفیت کار بازیگر را بر روی صحنه افزایش داد. ابزار و روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش کتابخانه ای و مشاهده است. در انتها به مفاهیم و اصطلاحات کلیدی این پژوهش توجه شد و سعی شد از تعابیری همچون بازیگر و کارگردان و بازیگردانی تعریفی به دست داده شود. در فصل دوم به پیشینه بازیگری و به طور خلاصه رویدادهای مهم و اثر گذار در تکوین آن پرداخته شد. در یونان باستان آئین ها و رقص های بدوی که برای جلب حمایت طبیعت و خدایان اجرا می شد، اساس بازیگری پی ریزی شد. در اوایل قرن ششم قبل از میلاد درام نویس و بازیگر یکی بود. سپس به هدایت بازیگر و روش های آن اشاره شد که در نهایت به باور پذیری او بر روی صحنه ختم خواهد شد. اساسی ترین دغدغه کارگردان ها در واقع انتخاب بازیگر مناسب است. مفاهیم و ماهیت بازیگری در این فصل مرور شد و از پی آن معلوم شد که کارگردان باید بداند که چگونه می تواند یک بازیگر را به هیجان آورد و یا چگونه به او الهام بخشد. بازیگر در واقع مقدّم بر هر چیز یک کنشگر است. هدفش نه فهماندن متن، بلکه جان بخشیدن به شخصیت است. سپس به تاثیر مکتب های ادبی در تئاتر پرداخته شد. از تحولات تئاتر در رنسانس ایتالیا می توان به پیدایش «منریسم» و «باروک» اشاره کرد. در واقع باروک مقدمات پیدایش نئوکلاسیک را مطرح می کند که شکسپیر مهمترین شخصیت این دوره است و تقریبا تحولات مورد نظر و قابل بحث در تئاتر و امر بازیگری از این دوره آغاز می شود. این نقطه در واقع آستانه ی پرداختن به مفاهیم بازیگری و کارگردانی است که هویت‌های مستقل خود را می یابند. بعدها استانیسلاوسکی، کسی بود که برای بازیگر اهمیت خاصی قائل بود. او با تدوین مختصات منحصر به فرد و نوینی سعی در مستقل کردن بازیگر داشت.
كلمات كليدي : هدایت بازیگر، پیتر بروک، منوشکین، یرژی گرتوفسکی
تاريخ دفاع : 1398-06-20