بازگشت به بانک اطلاعات پایان نامه ها

شماره دانشجویی : 930386454
نام و نام خانوادگي : امیرحسین یزدان نیاز
عنوان پایان نامه : مقایسه یک عکاس مینیمالیست و یک عکاس فرمالیست از منظر فرم و محتوا
دانشكده : دانشکده هنر
گروه تحصيلي : ارتباط تصويرى
رشته/گرایش تحصيلي : ارتباط تصويري
مقطع تحصيلي : کارشناسی ارشد
استاد راهنما (عضو هیات علمی مرکز) : پرناز گودرزپروری ,
استاد مشاور () : ,
چكيده : موضوع پژوهش حاضر مقایسه یک عکاس مینیمالیست و یک عکاس فرمالیست از منظر فرم و محتوا بود. اين پژوهش، توصیفی - تحليلي بوده و در طی آن وجوه قابل ارایه باز مفاهیم هدف مورد بررسي قرار گرفت تا در نهايت بتوان بهترین و کارآمدترین تفاوتها و تطابقهای فرمالیسم و مینیمالیسم را تبیین نمود. براي بررسي مفاهيم تئوريك از منابع كتابخانه اي اعم از مقاله، كتاب، پايان نامه و رساله، گزارش علمي استفاده شد. ابزار گرد آوری اطلاعات بااستفاده از فيش برداري، مطالعه کتابخانه ای، مشاهده و نقد آثار هنری و تصوير برداري بود. یافته ها نشان داد که در خلق یک اثر هنری، اندیشه هنرمند بر هر چیز دیگر مقدم است. کوتاه سخن آنکه فرم به تنهایی و بدون در نظر گرفتنِ عنصرِ بازنمایی، تقلید یا فرانماییِ احساس، شرط کافی برای تحقق اثر هنری محسوب نمی¬شود. به بیان دیگر میان فرم و محتوا همواره وجهی دیالکتیک حاکم بوده و از برخورد فرم و محتوا وحدتی فراچنگ می¬آید که آن را اثر هنری می¬نامیم. اِشکال کار در این است که فرمالیست¬هاى تُندرو ارزش هنری یک اثر را صرفاً به فرم محدود می¬سازند و حال آنکه چنان‌چه در معماری، کارکرد، در موسیقی، احساس، در نقاشی، محتوا و موضوع، و در شعر، معنا را نادیده انگاریم، ارزیابی و نقد ما میان¬تهی و فاقد الهام خواهد بود و لذا عنصر آفرینندگی را در خارج از قلمرو فرم نادیده انگاشته¬ایم. عکاسی مینیمالیستی یک هنر کمتر شناخته شده است. بهره گیری از تصاویر آرام ، متمرکز ساختن کادر در عناصر اصلی برای خلق ترکیبی بی نقص، صراحت بیان و سادگی از ویژگیهای این سبک از عکاسی می باشد. این سبک از عکاسی با طرح یک چالش با تنطیم یک یا دو عنصر و حذف تمام اضافات در کادر به بیان یک موضوع و پیام می باشد. حال آنکه نظريه فرماليسم از برتری فرم حمايت می کند و موضوع و هرگونه استناد به دين، تاريخ و سياست را از نظر زيباشناختی بی ربط و بی مورد می داند يا انها را دلمشغولی غير هنری تلقی می کند. هنر بايد بر اساس معيارهای خودش قضاوت شود يعنی بر مبنای اينکه ايا فرمی با مفهوم را تجسم می بخشد يا خير. متاسفانه راجر فرای و کلايو بل ابداع کنندگان فرماليسم در دهه ۱۹۳۰ نخواستند يا شايد نتوانستند معيارهای برتر صوری را مشخص سازند. تاثير انان صرفا وجه منفی داشت: هنر نبايد بر اساس محتوی روايی، استنادهای تاريخی تداعی معاينهای روانشناختی مفاهيم تلويحی عاطفی، يا تقليد از اشيا و شطوح قضاوت شود. واژگان کلیدی: فرمالیسم، مینیمالیسم، عکاسی، هنر، فلسفه
كلمات كليدي : فرمالیسم، مینیمالیسم، عکاسی، هنر، فلسفه
تاريخ دفاع : 1397-11-07