بازگشت به بانک اطلاعات پایان نامه ها

شماره دانشجویی : 910625050
نام و نام خانوادگي : آرزو معمار
عنوان پایان نامه : تجربه آموزش در فضای مشارکتی (طراحی مرکز فرهنگی-آموزشی تهران)
دانشكده : دانشکده هنر
گروه تحصيلي : معمارى
رشته/گرایش تحصيلي : معماري
مقطع تحصيلي : کارشناسی ارشد
استاد راهنما (عضو هیات علمی مرکز) : کاوه بذرافکن ,
استاد مشاور (عضو هیات علمی مرکز) : شادی عزیزی ,
چكيده : برای رشد و تکامل انسان در ابعاد گوناگون، زمینه های مساعد لازم است. نظام آموزش و پرورش در هر جامعه ای، تاثیرات بسزایی در شکل گیری این زمینه ها دارد. مدارس و کلاس های درس از انواع سازمان های اجتماعی هستند که به وسیله نقش های اجتماعی تعریف می شوند. این نقش ها همواره دستخوش تحول در گذر زمان می باشند. با در نظر گرفتن این موضوع و نیز این که جوامع پست مدرن، همواره در همه ابعاد در حال تغییر هستند، ایجاد دگرگونی در فضای درون مدارس، امری مهم جهت فراهم آوردن زمینه آموزش مهارت های اجتماعی در مدارس است. حال سوال اصلی که این پژوهش در پی پاسخ به آن می باشد، این است که آیا می توان با تغییر معماری فضاهای آموزشی، پاسخی مناسب برای فلسفه های جدید در این زمینه پیدا کرد؟ در راستای رسیدن به تعریفی برای فضاهای آموزشی نوین، بررسی فلسفه های روز دنیای پست مدرن، مفاهیم مطرح شده در باب آموزش و پرورش نوین، عوامل موثر بر تعلیم و تربیت در دوران معاصر، بررسی دیدگاه های فلاسفه و اندیشمندان پست مدرن و دلالت های تربیتی این دیدگاه ها و از طرفی بررسی سیر تحول فضاهای آموزشی تا کنون و تاثیر دیدگاه ها و فلسفه های جدید بر مکان آموزش ضروری به نظر می رسد. از این رو در این پژوهش، ابتدا به تعریف مفاهیم آموزشی و مباحث مطرح شده در آموزش و پرورش پست مدرن پرداخته شده و سپس دیدگاه فیلسوف معاصر (یورگن هابرماس) و نظریه کنش ارتباطی و دلالت های تربیتی آن مورد بررسی قرار گرفته است. از طرفی بحث فضا در آموزش و پرورش پست مدرن مطرح گردیده است. در راستای این مطالعات و مطرح شدن حوزه عمومی در نظریات، در ادامه به بررسی فضاهای عمومی پرداخته شده و در نهایت مروری بر فضاهای فرهنگی و آموزشی و سیر تحول آن ها در طول زمان انجام شده است. در نهایت، با توجه به نظریات حاضر و نتیجه گیری ها، در این پژوهش تاکید بر آن است که فضای یادگیری در دوران پست مدرن، یک فضای صرفا آموزشی نیست. بر این اساس پروژه در غالب یک مکان فرهنگی طراحی خواهد شد، به طوری که امکاناتی را برای پاسخ گویی به آموزش و یادگیری نوین، فراهم آورد. به عبارتی هدف از طراحی این فضا، تغییر معنای سنتی یک مکان آموزشی و تبدیل آن به فضایی سیال، منعطف، جذاب و در نهایت پاسخ گو به فلسفه های جدید تربیتی است که در عین حال هم خوان با بستر طراحی و بافت اطراف خود نیز می باشد.
كلمات كليدي : آموزش و پرورش، پست مدرنیسم، کنش ارتباطی، فضای عمومی، معماری
تاريخ دفاع : 1395-05-05