بازگشت به بانک اطلاعات پایان نامه ها

شماره دانشجویی : 930574934
نام و نام خانوادگي : ساحل رجبي ولدبيگي
عنوان پایان نامه : تعيين شرايط بهينه عملکرد ميکروکپسول‌هاي ترکيبي پلي‌لاکتيک‌اسيد و کيتوسان: مطالعه موردي رهايش داروي هيدروکورتيزون استات
دانشكده : دانشکده فنی و مهندسی
گروه تحصيلي : مهندسي شيمي
رشته/گرایش تحصيلي : صنایع غذایی
مقطع تحصيلي : کارشناسی ارشد
استاد راهنما (عضو هیات علمی مرکز) : مریم اوتادی ,
استاد مشاور (عضو هیات علمی مرکز) : سمیرا قیاسی ,
چكيده : يکي از مسائل مهم در مورد داروها، دسترس‌پذيري زيستي يا بيولوژيکي آنها است. بسياري از داروها در آب حلاليت بسيار پاييني دارند و همين عامل موجب مي‌شود که دسترس پذيري زيستي دارو کاهش يابد. بنابراين براي تأمين مقدار داروي مورد نياز بدن بايد دسترس پذيري زيستي آن افزايش يابد. براي اين منظور و حل اين معضل روش‌هاي مختلفي در حوزه دارورساني صورت گرفته است که يکي از اين روش‌ها که مي‌توان مورد استفاده قرار داد، بهره‌گيري از تکنيک و فرايند ميکروکپسولاسيون دارو مي‌باشد. در سال‌هاي اخير، تکنيک‌‌هاي رهايش آهسته و کنترل شده دارو با هدف کنترل ميزان رهايش دارو و هدفمند شدن رهايش دارو به سمت يک بافت خاص مطرح شده‌اند. البته استفاده از اين سيستم‌ها محدوديت‌هايي نيز ايجاد مي‌کند که ممکن است شامل پيدايش مسموميت‌هاي جديد در اثر به کار بردن مواد جديد در بدن همراه با داروها، تأخير در پراکنده شدن دارو و نياز به آزمايش‌هاي مختلف براي بررسي حامل و پوشش دارويي است. سامانه‌هاي دارو رساني نوين مجموعه روش‌هايي هستند كه آگاهانه توسط سازنده فرمولاسيون دارويي جهت ايجاد تغييرات زماني يا مكاني در روند آزاد سازي دارو در بدن مورد استفاده قرار مي گيرند. با سيستم‌هاي دارورساني نوين قادر خواهيم بود سه حوزه سرعت، مکان و زمان آزاد سازي دارو را تحت کنترل درآورده و تعيين کنيم. در پژوهش حاضر ابتدا دو گروه اصلي سامانه‌هاي دارو رساني نوين و عملکرد آن‌ها معرفي شده است و در ادامه داروي هيدروکورتيزون استات به عنوان يک داروي ضد التهابي و استروئيدي مورد بررسي قرار گرفته است. سپس تکنيک و فرايند ميکروکپسولاسيون داروي هيدروکورتيزون استات درون پليمر توضيح داده شده است و منابع مطالعاتي در اين زمينه به اختصار مورد بررسي قرار گرفته‌اند. براي بررسي و مدل‌سازي و بهينه‌سازي ميزان داروي هيدروکورتيزون استات بارگذاري شده درون پليمر پلي لاکتيک اسيد و کيتوسان، از داده‌هاي تحقيق و پايان‌نامه آزمايشگاهي قبلي استفاده شده است و براي اين منظور نتايج 19 آزمايش از تحقيق قبلي با استفاده از طراحي آزمايش‌ها با روش پاسخ سطح، مورد استفاده قرار گرفته است. براي مدل‌سازي و بهينه‌سازي، 4 متغير جرم دارو (گرم)، پليمر کيتوسان (گرم)، اسيد استيک 1% (ميلي‌ليتر) و پلي لاکتيک اسيد (گرم) در نظر گرفته شد و طرح آزمايش آماري با استفاده از نرم‌افزار Design Expert مورد استفاده قرار گرفت. در ادامه رابطهاي براي غلظت داروي کپسوله‌شده يا محتوي دارويي ميکروکپسول‌ها (g/ml) بر حسب 4 متغير ذکر شده آورده شده است. بر طبق نتايج به دست آمده متغيرهاي جرم پليمر کيتوسان، حجم اسيد استيک 1% در متغير پاسخ يعني همان غلظت داروي کپسوله‌شده اثرگذار بوده‌اند و بر اساس نتايج مي‌توان گفت که جرم دارو احتمالاً تأثيرگذار بوده است و متغير جرم پلي لاکتيک اسيد بر فرآيند ميکروکپسوله کردن اثرگذار نبوده است. مقايسه نتايج حاصل شده از مدل و آزمايشگاه نشان مي‌دهد که نتايج به دست آمده از مدل تطبيق خوبي با نتايج آزمايشگاهي قبلي داشته است و متوسط خطا 14% براي اين بررسي به دست آمده است. با استفاده از روش پاسخ سطح، بهينه‌سازي ميزان غلظت داروي کپسوله‌شده انجام شد که بر اساس پيش‌بيني نرم‌افزار Design Expert ماکزيمم مقدار داروي کپسوله‌شده به ميزان g/ml 00203/0 تعيين شد و شرايط بهينه براي بيشترين مقدار داروي کپسوله‌شده در جرم دارو 0039/0 گرم، جرم پليمر کيتوسان 037/0 گرم ، حجم اسيد استيک 1% برابر 6/5 ميلي‌ليتر و غلظت پلي لاکتيک اسيد معادل 004/0 گرم به دست آمده است. واژه‌هاي کليدي: پليمر پلي لاکتيک اسيد و کيتوسان، داروي هيدروکورتيزون استات، رهايش دارو، طراحي آزمايش‌ها، ميکروکپسولاسيون
كلمات كليدي : پليمر پلي لاکتيک اسيد و کيتوسان، داروي هيدروکورتيزون استات، رهايش دارو، طراحي آزمايش‌ها، ميکروکپسولاسيون
تاريخ دفاع : 1396-06-21