بازگشت به بانک اطلاعات پایان نامه ها

شماره دانشجویی : 930568122
نام و نام خانوادگي : حسام یغمایی
عنوان پایان نامه : بررسی اثر سینرژیسم عصاره‌ی هیدروالکلی و الکلی گیاه بامیه و پروبیوتیک باسیلوس کواگولانس بر پروفایل متابولیک و بیومارکرهای التهابی در موش‌های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین
دانشكده : دانشکده علوم پایه
گروه تحصيلي : زيست شناسي
رشته/گرایش تحصيلي : زيست شناسي عمومي
مقطع تحصيلي : کارشناسی ارشد
استاد راهنما (عضو هیات علمی مرکز) : مریم تاج آبادی ابراهیمی ,
استاد مشاور (استاد مشاور مدعو) : ,
فاطمه داوودی دهاقانی
چكيده : : در سال های اخیر, دیابت نوع دوم شیوع جهانی چشمگیری داشته است. مطالعات متعددی اثرات ضددیابتی بامیه و پروبیوتیک ها را نشان داده اند. هدف از این مطالعه بررسی اثر سینرژیسم عصاره هیدروالکلی تهیه شده از میوه بامیه با باسیلوس کواگولانس در موش های صحرایی دیابتی بوده است. هفتاد موش صحرایی نر بالغ ویستار با وزن gr۲۶۰-۲۸۰ به هفت گروه ده تایی تقسیم بندی شدند. گروه اول و دوم به ترتیب کنترل غیر دیابتی و کنترل دیابتی بودند. گروه های سوم تا هفتم به ترتیب گروه های دیابتی تحت درمان با باسیلوس کواگولانس، عصاره هیدروالکلی، عصاره الکلی، مخلوط عصاره هیدروالکلی با پروبیوتیک و متفورمین بوده اند. ۷۵ میلی‌گرم/کیلوگرم استرپتوزوتسین برای القا دیابت به صورت درون صفاقی تزریق شد. گروه های دیابتی با تیمارهای ویژه ای برای یک ماه با گاواژ تحت درمان قرار گرفتند. دوز باسیلوس کواگولانس T4 لیوفیلیزه CFU/g 109×2 و دوز درمانی متفورمین و عصاره های بامیه mg/kg200 بوده است. نمونه های خون از بطن چپ قلب جمع آوری شدند و پارامترهای بیوشیمیایی و بیومارکرهای التهابی مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروه کنترل دیابتی نتایج حاکی از کاهش قابل توجهی در میزان وزن، انسولین و HDL و همچنین افزایش قابل توجهی در میزان گلوکز، HbA1c ، پروفایل لیپیدی و TNFα بودند. بعلاوه افزایش قابل توجهی در بیان ژن IL-6 و IL-17 مشاهده شد. متفورمین و عصاره الکلی تاثیر قابل توجهی در افزایش وزن نداشت اما عصاره هیدروالکلی، باسیلوس کواگولانس و مخلوط آنها در افزایش وزن در گروه های دیابتی تحت درمان موثر بود. تمام گروه های دیابتی درمان شده کاهش قابل توجهی در میزان گلوکز، HbA1c ، پروفایل لیپیدی و TNFα و همچنین افزایش قابل توجهی در میزان انسولین و HDL را نشان دادند. بعلاوه میزان بیان ژن IL-17 و IL-6 بطور قابل توجهی در گروه های دیابتی تحت درمان کاهش یافت اما کاهش بیان ژن IL-17 در گروه عصاره الکلی چندان قابل توجه نبود. به نظر می رسد ترکیبات فلانوییدی و آنتی اکسیدان های لیپوفیلیک و هیدروفیلیک موجود در بامیه می توانند از بروز استرس اکسیداتیو و دیابت نوع دوم و عوارض آن جلوگیری کنند. اثر ضددیابتی باسیلوس کواگولانس می تواند با تاثیر بر هموستاز روده ای، تولید ترکیبات محافطت کننده، تقویت سیستم ایمنی و افزایش سطوح آنتی اکسیدان و کنترل مسیرهای التهابی مرتبط باشند.از این رو باسیلوس کواگولانس و بامیه و ترکیب آنها دارای خواص درمانی قابل توجهی است و می توانند بعنوان شیوه های درمانی کمکی برای بهبود دیابت و عوارض آن استفاده گردند. همچنین می توان از آنها برای تولید مواد غذایی با خواص ضددیابتی یا مکمل ها استفاده شوند‌.
كلمات كليدي : باسیلوس کواگولانس, دیابت شیرین, عصاره های بامیه, متفورمین.
تاريخ دفاع : 1396-11-02